Συνοπτικός οδηγός αφιερωμένος στην παχυσαρκία ενηλίκων. Ανακαλύψτε τα βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με αυτό το θέμα
Σχετικά με την παχυσαρκία
Η παχυσαρκία είναι μια προοδευτική και χρόνια πάθηση με πολλαπλούς παράγοντες που συμβάλλουν. Οδηγεί σε σωματικές επιπλοκές (μηχανικές και μεταβολικές), εκτός από ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις που συνδέονται με σημαντικό στιγματισμό. Πέρα από έναν δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) ≥ 30 kg/m² – το όριο που ορίζει την παχυσαρκία σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) – η αξιολόγηση της παχυσαρκίας με βάση τις ιατρικές επιπλοκές της και τον λειτουργικό και ψυχολογικό αντίκτυπό της είναι απαραίτητη για την καθοδήγηση της διαχείρισής της.
Αναφέρονται τρία επίπεδα πολυπλοκότητας της παχυσαρκίας με στόχο την οργάνωση της θεραπείας από τον επαγγελματία υγείας.
Η μη σύνθετη παχυσαρκία (επίπεδο 1, που χαρακτηρίζεται από ΔΜΣ < 35 kg/m² και απουσία ιατρικών ή ψυχοπαθολογικών επιπτώσεων) αντιμετωπίζεται από γενικούς ιατρούς. Η σύνθετη παχυσαρκία (επίπεδο 2, που χαρακτηρίζεται από ΔΜΣ ≥ 35 kg/m² ή την παρουσία παραγόντων κινδύνου για επιπλοκές ή συννοσηρότητες, ή την αποτυχία διαχείρισης επιπέδου 1) και η πολύ σύνθετη παχυσαρκία (επίπεδο 3, που θέτει σημαντικό κίνδυνο για την υγεία), απαιτούν εξειδικευμένη υποστήριξη (διατροφολόγο, εξειδικευμένο κέντρο παχυσαρκίας) σε συνεργασία με τους τοπικούς παρόχους υγειονομικής περίθαλψης.
Σχετικά με τη φροντίδα του ασθενή
Το θεραπευτικό πλάνο, που καταρτίζεται σε συμφωνία με τον ασθενή, είναι εξατομικευμένο, μπορεί να αναθεωρείται με την πάροδο του χρόνου ανάλογα με την κλινική κατάσταση και δεν περιορίζεται στην απώλεια βάρους, αλλά στοχεύει επίσης στην αντιμετώπιση συννοσηροτήτων και στην ποιότητα ζωής. Τα διατροφικά και συμπεριφορικά μέτρα (συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης του στρες και του ύπνου), καθώς και η εφαρμογή τακτικής, κατάλληλης σωματικής δραστηριότητας, είναι απαραίτητα και προαπαιτούμενα σε όλες τις περιπτώσεις.
Εάν αυτά τα σωστά εφαρμοζόμενα μέτρα αποτύχουν μετά από τουλάχιστον 6 μήνες, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο φαρμακευτικής αγωγής με ανάλογα GLP-1 (λιραγλουτίδη, σεμαγλουτίδη) ή αγωνιστές GLP-1 και GIP (τιρζεπατίδη), με παρακολούθηση από επαγγελματία υγείας αρμόδιο στη διατροφή (διαιτολόγο, διατροφολόγο) για την αποφυγή οποιασδήποτε διατροφικής ανεπάρκειας ή ακόμη και υποθρεψίας ή αφυδάτωσης που συνδέεται με τις πεπτικές παρενέργειες αυτών των θεραπειών (ναυτία, έμετος, διάρροια, ιδιαίτερα κατά την αύξηση της δοσολογίας) ή/και με υπερβολικά γρήγορη και σημαντική απώλεια βάρους.
Η χρήση τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν συνιστάται (η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται 1 έως 2 μήνες πριν από την εγκυμοσύνη, ανάλογα με τα μόρια).
Να είστε ενήμεροι για τον κίνδυνο αποτυχίας της από του στόματος αντισύλληψης σε περίπτωση σοβαρού εμέτου ή διάρροιας.
Προς το παρόν συνιστάται η διατήρησή τους μακροπρόθεσμα λόγω σημαντικής αύξησης βάρους μετά τη διακοπή τους.
Υποστήριξη ασθενών
Οι ασθενείς θα πρέπει να υποστηρίζονται με ιδιαίτερη φροντίδα και εκτίμηση για τις προσπάθειές τους. Οι διατροφικές συστάσεις στοχεύουν σε μέτρια μείωση βάρους (γενικά μεταξύ 5 και 10%) ή τουλάχιστον στη σταθεροποίηση του τρέχοντος βάρους τους.
Η πρόσληψη τροφής θα πρέπει να κατανέμεται σε τουλάχιστον δύο γεύματα την ημέρα, με σνακ εάν χρειάζεται, και θα πρέπει να διατηρείται επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης. Μια μεσογειακή διατροφή μπορεί να είναι ωφέλιμη. Για να αισθάνεστε χορτάτοι, συνιστάται να αφιερώνετε τουλάχιστον 20 λεπτά για τα γεύματα. Η επαρκής ενυδάτωση (τουλάχιστον 1,5 λίτρα την ημέρα) είναι επίσης απαραίτητη.
Η σωματική δραστηριότητα έχει μέτρια επίδραση στην απώλεια βάρους, αλλά περιορίζει την απώλεια μυϊκής μάζας, βελτιώνει την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειώνει τους σχετικούς καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου.
Συνιστάται η ενασχόληση με τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έντασης άσκηση αντοχής την εβδομάδα.