Να βλέπει τη συνολική εικόνα, να λαμβάνει αποφάσεις, να προβλέπει τις εξελίξεις και να συσπειρώνει την ομάδα του: τα κλειδιά της επιχειρηματικής επιτυχίας στο φαρμακείο δεν είναι απαραίτητα αυτά που φανταζόμαστε. Στο σημείο όπου συναντώνται η στρατηγική και η διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού, ο φαρμακοποιός-ιδιοκτήτης καλείται, πάνω απ’ όλα, να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τον ρόλο του.
Η έννοια της «επαγγελματικής επιτυχίας» είναι ιδιαίτερα υποκειμενική. Για ορισμένους, επιτυχία σημαίνει οικονομική ευημερία. Για άλλους, συνδέεται πρωτίστως με την ανθρώπινη εμπειρία, την αναζήτηση ανεξαρτησίας ή ασφάλειας, τη δυνατότητα δημιουργίας, την επαγγελματική αναγνώριση, τη διατήρηση μιας εργασιακής καθημερινότητας που προσφέρει διαρκή πνευματικά ερεθίσματα ή ακόμη και την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής, οικογενειακής και κοινωνικής ζωής.
Με δεδομένη αυτή τη διαφορετική αντίληψη της επιτυχίας, είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Μπορούμε, ωστόσο, να επισημάνουμε ότι τα κλειδιά της επιχειρηματικής επιτυχίας βασίζονται σε δύο βασικούς άξονες: ο πρώτος αφορά τη λήψη σωστών στρατηγικών και επιχειρησιακών αποφάσεων και ο δεύτερος την υιοθέτηση μιας αποτελεσματικής διοικητικής και ηγετικής προσέγγισης.
Καθορισμός στόχων και λήψη αποφάσεων
Ο φαρμακοποιός οφείλει να θέτει ρεαλιστικούς στόχους, είτε αυτοί αφορούν τη διατήρηση της ισορροπίας στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή, τη διασφάλιση της θέσης του στο ανταγωνιστικό περιβάλλον και στο δίκτυο των επαγγελματιών υγείας, την ανάπτυξη της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, την αύξηση των εισοδημάτων του ή την προετοιμασία για τη μελλοντική μεταβίβαση του φαρμακείου του.
Με βάση αυτούς τους στόχους, καλείται να λάβει τόσο στρατηγικές αποφάσεις, που καθορίζουν τη μακροπρόθεσμη πορεία της επιχείρησής του (αγορά φαρμακείου, επιλογή ατομικής δραστηριότητας ή συνεργασίας με άλλους φαρμακοποιούς, τοποθέτηση στην αγορά και διαμόρφωση της προϊοντικής και υπηρεσιακής προσφοράς κ.ά.), όσο και επιχειρησιακές αποφάσεις, που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία του (διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, οργάνωση, εφοδιαστική αλυσίδα, επενδύσεις κ.ά.).
Παρότι αυτή η διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού δεν απαιτεί απαραίτητα πολύ χρόνο, είναι καθοριστικής σημασίας. Ωστόσο, συχνά παραμελείται.
Ένας καλός στρατηγικός σχεδιαστής δεν είναι απαραίτητα και καλός φαρμακοποιός στην καθημερινή πράξη, όπως ισχύει και το αντίστροφο! Παρ’ όλα αυτά, η μία ιδιότητα δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς την άλλη.
Ενίσχυση της αποτελεσματικής διοίκησης
Ακόμη κι αν εργάζεται πολλές ώρες, ο φαρμακοποιός-ιδιοκτήτης πρέπει να αξιολογεί και την αποτελεσματικότητά του. Είναι σημαντικό να αποστασιοποιείται από την καθημερινή πίεση, ώστε να εξετάζει κατά πόσο οι αποφάσεις του είναι σωστές, αλλά και να επανεξετάζει τις περιπτώσεις στις οποίες επέλεξε να μην αναλάβει δράση.
Η απομάκρυνση από τη διαρκή ενασχόληση με τα καθημερινά ζητήματα του φαρμακείου του επιτρέπει να αντιμετωπίζει δύσκολα θέματα, τα οποία ενδεχομένως έχουν αναβληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, και να τα επιλύει προτού εξελιχθούν σε σοβαρά προβλήματα.
Το ιδανικό είναι να ενεργεί προληπτικά, όταν το φαρμακείο λειτουργεί ομαλά, αντί να περιμένει την εμφάνιση μιας δυσκολίας που θα τον αναγκάσει να λάβει αποφάσεις υπό πίεση.
Παράλληλα, η αναγνώριση των προσωπικών του λαθών και η επίδειξη ανθρωπιάς συμβάλλουν στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και στην ενίσχυση της παρακίνησης των εργαζομένων, καθώς και στην ενδυνάμωση των σχέσεων με τους ασθενείς και τους συνεργάτες του.
Η ανεπαρκής διοίκηση μπορεί να αποδυναμώσει μια επιχείρηση ή ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά της. Οι επικεφαλής μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ), στους οποίους συγκαταλέγονται και οι ιδιοκτήτες φαρμακείων, δεν αποτελούν εξαίρεση.
Η πεποίθηση ότι κάποιος είναι αλάνθαστος, η άρνηση της αυτοκριτικής ή η επιλογή συνεργατών που δεν αμφισβητούν ποτέ τις αποφάσεις του μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά λάθη. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να διατηρούνται διαδικασίες ελέγχου και αξιολόγησης των αποφάσεων, αλλά και να υπάρχει διάθεση ακρόασης διαφορετικών απόψεων και εξωτερικών συμβουλών.
Τέλος, ο φαρμακοποιός-ιδιοκτήτης πρέπει να εγκαταλείψει τα σύμβολα μιας παρωχημένης αντίληψης της ιεραρχικής εξουσίας, όπως το επιδεικτικό προσωπικό γραφείο, η αποκλειστική θέση στάθμευσης ή τα ιδιαίτερα προνόμια που απορρέουν από τη θέση του.
Το ζητούμενο είναι να παραμένει κοντά στην καθημερινή λειτουργία του φαρμακείου, να ενθαρρύνει τον διάλογο και να υποστηρίζει ουσιαστικά την ομάδα του στην προσαρμογή και τη διαχείριση των αλλαγών.
Πόπη Χαραμή, Αρχισυντάκτρια PHARMACY management ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
