Άγχος, παρενόχληση, υπερβολικά πολλές ώρες εργασίας: οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι στην εργασία σκοτώνουν 840.000 ανθρώπους παγκοσμίως κάθε χρόνο, σύμφωνα με την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) σε σχετική έκθεση, με την επισήμανση ότι παρατηρείται «μια σημαντική και αυξανόμενη απειλή για την υγεία των εργαζομένων».
Με τίτλο «Ο Ψυχοκοινωνικός Χώρος Εργασίας: Παγκόσμιες Εξελίξεις και Σχέδια Δράσης», η έκθεση αυτή δημοσιεύθηκε πρόσφατα ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, που εορτάζεται σήμερα (28/4).
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ΔΟΕ, που βασίζονται κυρίως σε δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες κινδύνο, σχετιζόμενοι με την εργασία, οδηγούν σε «περίπου 840.000 θανάτους ετησίως, που αποδίδονται σε καρδιαγγειακές παθήσεις ή ψυχικές διαταραχές.
Κι ενώ σημειώνεται ότι η προέλευση αυτών των ασθενειών είναι συχνά πολυπαραγοντική, η έκθεση αναφέρει ότι αρκετές διαχρονικές μελέτες «υπογραμμίζουν συνεπείς συνδέσεις μεταξύ των αρνητικών ψυχοκοινωνικών εκθέσεων στην εργασία και της ψυχικής και καρδιαγγειακής υγείας.
Η έκθεση προσδιορίζει πέντε κύριους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εργασία: άγχος, υπερβολικές ώρες εργασίας, έκθεση σε παρενόχληση, ανισορροπία μεταξύ προσπάθειας και ανταμοιβής και εργασιακή ανασφάλεια.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι το 35% των εργαζομένων παγκοσμίως εργάζονται για περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα και ότι το 23% από αυτούς έχουν βιώσει τουλάχιστον μία μορφή βίας ή παρενόχλησης κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Οι μετανάστες, τα άτομα με αναπηρίες, οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι, οι νέοι και όσοι εργάζονται σε επισφαλή απασχόληση ή στην άτυπη οικονομία είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε ψυχοκοινωνικούς κινδύνους από τους άλλους εργαζόμενους.
Τηλεργασία, ψηφιοποίηση, τεχνητή νοημοσύνη…« Σε όλον τον κόσμο, οι ψυχοκοινωνικές πτυχές του χώρου εργασίας υφίστανται βαθιές αλλαγές», τονίζει η ΔΟΕ, σημειώνοντας επίσης «μια αυξανόμενη αναγνώριση της πρόληψης των ψυχοκοινωνικών κινδύνων ως εθνικής προτεραιότητας σε όλες τις περιοχές».
Η έκθεση συνιστά την ενίσχυση της έρευνας για την απόκτηση «τακτικών, εναρμονισμένων και διεθνώς συγκρίσιμων δεδομένων» και την αυστηρότερη αξιολόγηση των πολιτικών για την διάδοση αποτελεσματικών προσεγγίσεων.
Συνιστά επίσης τη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επαγγελματικής υγείας, των ιδρυμάτων δημόσιας υγείας και των κοινωνικών εταίρων για την ενίσχυση της πρόληψης και, στον χώρο εργασίας, τη βελτίωση του τρόπου με τον οποίο οι διευθυντές, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους, αντιμετωπίζουν τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους. Η έκθεση σημειώνει επίσης το ετήσιο οικονομικό κόστος των καρδιαγγειακών παθήσεων και των ψυχικών διαταραχών που σχετίζονται με τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, το οποίο εκτιμάται σε «1,37% του παγκόσμιου ΑΕΠ».
