Αυτός που μελέτησε σε βάθος τη χρήση των ανθέων του Μπαχ σε σχέση με σωματικές διαταραχές είναι ο Ισπανός Ρικάρντο Ορόσκο (1).
Σε αυτόν οφείλουμε τη λεγόμενη «Διαπροσωπική Αρχή», δηλαδή την ιδέα ότι κάθε Ανθοΐαμα έχει επίσης μια καθαρά «σωματική» δράση, πέρα από την προσωπικότητα με την οποία γενικά συνδέεται, χρήσιμη κατά των σωματικών εκδηλώσεων όπως, για παράδειγμα, ο μυοσκελετικός πόνος.
Για παράδειγμα, το λουλούδι Impatiens είναι κατάλληλο όχι μόνο για άτομα με χαρακτήρα ή ψυχολογικά ανυπόμονα, αλλά και για όλους όσους πάσχουν από μια πάθηση που εκδηλώνεται με μια μορφή «ανυπομονησίας».
Λουλούδια κατά των χρόνιων διαταραχών
Ομοίως, εκτός από τις τυπικές θεραπείες, υπάρχουν λουλούδια που εκφράζουν, μέσω της εξισορροπητικής τους δράσης, μια ανακούφιση του προβλήματος της χρόνιας πάθησης και είναι επομένως κατάλληλα για να δράσουν σε όλες τις καταστάσεις που τείνουν να γίνουν χρόνιες. Πρόκειται για τα Chestnut Bud και Willow. Στην περίπτωση του Chestnut Bud, η βασική ιδέα είναι αυτή της επανάληψης συμπεριφορών, γεγονότων ή τρόπων αντίδρασης.
Το Willow, αντίθετα, χρησιμεύει σε καταστάσεις όπου εκδηλώνεται ένα είδος αδυναμίας, που οδηγεί στη συνέχεια σε μη επίλυση του προβλήματος. Αν βρισκόμαστε μπροστά σε οποιοδήποτε είδος χρόνιου προβλήματος – συμπεριλαμβανομένου του πόνου –, ας αρχίσουμε λοιπόν με το να βάλουμε στη σύνθεση ένα από αυτά τα δύο φάρμακα, επιλέγοντας αυτό που αντιστοιχεί περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις καταστάσεις το άτομο που εμπλέκεται.
Κατά του πόνου
Τι είναι ο πόνος και πώς αντιμετωπίζεται με τη φλοροθεραπεία; Ο προαναφερθείς Orozco (2) διακρίνει μεταξύ ενός πόνου συνεχούς, επαναλαμβανόμενου και χαμηλής έντασης και ενός οξέος και έντονου πόνου. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου, βρισκόμαστε περισσότερο στην πρώτη κατάσταση, αν και δυστυχώς υπάρχουν περιπτώσεις χρόνιου πόνου με πολύ έντονη ένταση. Αυτές, ωστόσο, απαιτούν γενικά θεραπείες διαφορετικές από αυτές που ο φαρμακοποιός είναι υποχρεωμένος να χορηγεί (τις αναφέρουμε, ωστόσο, στο πλαίσιο).
Ας δούμε, λοιπόν, τα πιο κατάλληλα ανθοϊάματα για έναν πόνο συνεχούς τύπου. Πρόκειται για τα Impatiens, Agrimony και White Chestnut. Στην περίπτωση του Agrimony, η βασική αρχή είναι ακριβώς αυτή της «βασανιστικής οδύνης», η οποία αντιστοιχεί καλά σε μια ασθένεια που προκαλεί συνεχή πόνο. Το White Chestnut έχει επίσης μια συνειρμική έννοια εμμονής από την οποία δεν μπορεί κανείς να απαλλαγεί. Το Impatiens, από την πλευρά του, αντιστοιχεί στην αίσθηση του «να μην μπορείς να σταματήσεις κάτι», για παράδειγμα έναν ανεξέλεγκτο κνησμό ή έναν συνεχή πόνο.
