Οι σύλλογοι ακολουθούν την αποστολή τους: Οργανώνουν την «άμυνα» και έχουν την τάση να προστατεύουν τα κεκτημένα.
Η αντίσταση στην αλλαγή και η μάχη με τους κρατικούς φορείς παίζουν συχνά τον ρόλο της οπισθοφυλακής και όχι της επίθεσης και της διεκδίκησης νέων ρεαλιστικών λύσεων προσαρμοσμένων στα νέα οικονομικά μοντέλα.
Όχι βέβαια ότι δεν χρειάζεται και αυτό, αλλά αν η μάχη και η αντίδραση παραμείνουν μόνο στη διεκδίκηση των κεκτημένων και δεν επεκταθούν και σε νέα πεδία εκπαίδευσης, ανταμοιβής και επιβράβευσης των φαρμακοποιών για τις υπηρεσίες τους, τότε το χάσαμε το τρένο!